ویروس های زردی چغندر قند
ویروس زردی چغندر قند گسترده ترین و فراوان ترین بیماری ویروسی چغندرقند بوده و هر جا که چغندر کشت می شود خسارت های سنگینی به محصول وارد می آورد. این ویروس نژادهای متعددی دارد که از نظر دامنه میزبانی و شدت بیماری با هم متفاوتند.
تحقیقات اولیه در اروپا نشان داده است ویروس زرد ملایم چغندرقتد از نظر دامنه میزبانی و اپیدمیولوژی از ویروس زرد غربی چغندر متمایز است. اکثر محققان اروپایی استفاده از ایزوله های مثلBMYV که اساسا گونه های خانواده اسفناجیان را آلوده می کنند و ایزوله های مثلBWYV که اصولا گونه های خانواده خاجیان و مرکبان را آلوده می نمایند دنبال می کنند.
ویروس روی اکثر گونه های گیاهی توسط شته ها که مهم ترین آن ها شته سبزهلو به روش پایا(گردشی) منتقل می شود.علایم به صورت زردی در برگ های مسن تر و جوان به صورت نقاط زرد کم رنگ در نواحی بین بین رگبرگی و در اکثر اوقات در نوک برگ ها به وجود می آیند,با پیشرفت بیماری زردشدگی پررنگ تر شده و بیشتر بافت های بین رگبرگی زرد می شوند.برگ های مسن تر که آلوده می شوند ضخیم و شکننده شده و به جز نواحی سبز در نزدیکی رگبرگ ها ,بقیه برگ ها تقریبا به طور کامل زرد می شوند.برگ های چغندرقند آلوده شده با BWYV در مزرعه غالبا توسط گونه هایی از قارچ بیماریزای آلترناریا مورد حمله قرار می گیرند.
BWYV عضوی از گروه لوتئوویروس است که یک گروه فوق العاده مهم از ویروس هایی است که اکثر گیاهان زراعی مهم دنیا را آلوده می کنند.ذرات کامل ویروس ایزومتریک ساده با تقارن بیست وجهی است.
یکی از بهترین روش های کنترل , کاشت بهاره و پاییزه گیاهان زراعی یا چغندر علوفه ای یا چغندرقند بذری در مناطق مختلف است.با حذف مزارع چغندر قند همجوار آلوده به BWYV تنها بخشی از مشکل را برطرف می شودزیرا سایر گیاهان زراعی و علف های هرز نیز میزبان ویروس هستند. به هر حال کشت های جدید حتی الامکان می بایست از نظر زمان و محل کاشت از گیاهان آلوده و علف های هرز جدا باشند.
چغندرقند از علم تا عمل-ترجمه اعضا هیت علمی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغند قند-نشر علوم کشاورزی
